zaterdag 25 augustus 2007

Sint-Katelijne-Waver

2 dagen na Albstadt, was het terug “wennen” aan de Belgische wedstrijden. Alhoewel, er stonden niet minder belgen aan de start dan Nederlanders. Verklaring: veel premies voor veel geld. Flexpoint, DSB met o.a. Marianne Vos, Therme, allen hadden ze wel een paar rensters naar Belgie laten overkomen. Voor mij een uitdaging, voor sommigen de wedstrijd van hun leven.
Eerste aanval van de dag van Sofie de Vuyst, samen met 1 van Therme (goed voor 2 ronden), tweede aanval van Laure Werner en Mirjam Melchers. Die laatsten zouden eveneens enkele ronden voorop blijven tot Vos zich op kop van’t peleton zette. Nog enkele aanvallen leidden tot niks, totdat alles stilviel net voor een premiesprint. Ja, die kans moet je me geen 2x geven, dus heb ik me recht gezet met het doel die premie te pakken. 50€ was nog nooit zo gemakkelijk verdiend vond ik. Iets later kwam er een tegenreactie uit het peleton van Suzanne De Goede en Loes Sels. Suzanne rijdt voor T-Mobile, maar was er maar “in haar uppie”. Met 3en draaiden we goed rond om zo lang mogelijk voorop te blijven. Aangezien er geen organisatie kwam in het peleton, bleven we ook voorop en konden we mooi alle volgende premiesprinten verdelen. In de sprint liet ik me WEER verrassen en stond ik bovendien veel te klein (zal het nooit leren he, als was het wel wind op kop daar!!!)
Suzanne passeerde me en ik kon alleen maar toezien hoe ze de overwinning veilig stelde. Ik werd 2e, Loes 3e. Marianne mocht ook mee op’t podium, en ik sta niet elke dag naast een wereldkampioene natuurlijk. Foto is een mooi aandenken voor mijn kleine kindjes later : )

Kleine anekdote: Marianne Vos was achter de auto van Maastricht naar Sint-Katelijne-Waver gekomen, heeft een wedstrijd van 95km gereden en was 15min na de aankomst nog steeds aan’t losrijden. In totaal goed voor zo’n 230km schat ik… verschil moet er zijn zeker?????

donderdag 23 augustus 2007

Albstadt Etappenrennen

Ik kreeg de kans om met de nationale selectie de Albstadt Etappenrennen te gaan rijden. Het is een UCI2.2 wedstrijd met een mooi deelnemersveld waaronder enkele klinkende namen (zoals Cooke, Cantele, Brändli, Worrack… en onze selectie natuurlijk he!!!) Ben heel de week “op stap” geweest met Karen Steurs, Cindy Pieters, Sofie Goor, Laure Werner en de immer opgewekte en nerveuze Latoya Brulée.

Proloog:
Een hele dag heeft het hier geregend. Gelukkig was de proloog pas ’s avonds gepland. Tegen 5u stopte het even met regenen, waardoor de eersten op een droog wegdek konden rijden. De tweede helft had minder geluk en moest het parcours afleggen op natte wegen. Ik moest het stellen in de regen, maar niks aan te doen. Trouwens, die regen was ik toch effe vergeten toen ik Latoya (die net haar proloog gereden had) langs de kant zag kokhalzen.
Regen en wat braaksel waren genoeg ingredienten voor een slechte proloog : )
Nee, geen excuses, vond gewoon mijn ritme niet. Bijschakelen en niet vooruit geraken, terug afschakelen en jezelf vergalloperen… nicht gut he! Resultaat: 36e op 27 sec van Hanka Kupfernagel, die zowaar effe een proloog reed van 49,5 gemiddeld. Mmmh, moet precies nog veel spinazie eten. Morgen beter zou ik zo zeggen.

rit 1:
...of beter gezegd 1e afvallingswedstrijd: 10x parcours van 10km afleggen, waarvan 5km bergop en 5 bergaf. De bergop was relatief: eerst een klim van 2,5km goed bergop, daarna vals plat met wind schuin van voor. Voelde me wel goed en kon me de eerste ronden zeer goed handhaven vooraan het peleton. De ronden nadien moest ik zien dat ik vooraan aan de klim begon zodat ik een tiental plaatsen “reserve” had achter mij. In de 3e ronde plaatsten 6 kleppers waaronder Cooke en Cantele een serieuze demarage. Dat was meteen het signaal voor Sofie om mee te springen. Na een ronde had Sofie het daarvoor wel gezien dus kwam ze maar terug in de achtervolgende groep bij al haar ploegmaatjes zitten, iets comfortabeler kan ik me voorstellen. Dus 5 leidsters en een achtervolgende groep van 20 rensters, de rest was er af gereden. Die achtervolgende groep zou nog 1 renster verliezen de laatste 500m van de laatste klim: tja, spijtig genoeg was ik de volgende die de groep moest laten rijden. Heb die nacht uit straf 100x die laatste 500m gesprint (in mijn dromen welliswaar). Heb een mooie uitslag verkeken, maar uiteindelijk toch moe maar voldaan over de meet gebold in mijn eentje! Resultaat: 25e.

3e rit: criterium op een parcours van 2km en dat voor 36 rondjes: bochten ontbraken niet, slechte weg nog minder en om de nodige hoogtemeters te halen,waren er ook nog wat kleine “heuveltjes” die we moesten trotseren! Ja, ze kregen dat allemaal in 2km “geperst”.
6 rensters reden weg, Holler erachteraan, ik achter Holler, peleton na enkele 100m terug bij ons. Terug aanval van Holler, gat dichtgereden (was niet snel genoeg om mee te springen). Dan aanval van Steurs met ja, Holler natuurlijk. Met 2 zijn ze bij de 6 eersten gekomen en zo bleef het tot aan de finish. Karen werd mooi 5e????, ik 13e. Laure moest de strijd staken nadat ze dat slechte asfalt een keer van TE dicht bij wou bestuderen.
Eindklassement: Karen 8e, Sofie 19e, ik 24e, Cindy 30e en Latoya 51e.

woensdag 15 augustus 2007

BK Tijdrijden - Maldegem

Veel valt hier niet over te zeggen aangezien tijdrijden een ‘eindeloze’ strijd tegen jezelf is. Het parcours was 22,5 km, met in het begin heel veel bochten en smalle straatjes, daarna lange weg rechtdoor en op het einde terug wat bochten. Voor ieder wat wils dus, al heb ik liever een parcours met niks anders dan technische bochten. Ik ging voor een podiumplaats en dat heb ik kunnen verwezelijken: 1.An Van Rie, 2. Ludivine Henrion op 1min06, 3. Ikke op 1min09
Nadien nog goe gaan feesten op mijn schoonmama haar 50e verjaardag : )

zondag 12 augustus 2007

Holland Hills Classic

Deze wedstrijd was niet zoals die andere topcompetie wedstrijden… die andere wedstrijden zijn redelijk vlak, deze is aan de kanten van Gulpen waar men een mooi heuvellandschap kan terugvinden. Er stonden 5 grote ronden op het programma, met in elke ronde 2 klimmekes. Vorig jaar was ik reeds 10 in deze wedstrijd, dus het parcours ligt me wel.
Ik kon me heel de wedstrijd goed vooraan houden terwijl achteraan meer en meer rensters het peloton moesten laten rijden (vooral bergop). In de 3e ronde waren we weggereden met een groep van 25, en dat zonder de 2e en 4e in het klassement van de topcompetie. Martine, die 5e staat in de topcompetitie,zag hier haar kans schoon om enkele plaatsjes op te schuiven. Ze gaf Lieselot en mij het commando om tempo te maken in deze groep zodat die andere niet meer zouden terug komen. Op veel hulp moesten we niet rekenen, zodat er toch nog zo’n 15tal rensters hun wagonnetje konden aanpikken bij onze groep. De Gulpenerberg (ongeveer 400m tegen 20%) op 5km voor de aankomst ging voor een groot deel de uitslag bepalen en iedereen wist dat natuurlijk. Voor ik eraan kon beginnen heb ik nog wat gras weggemaaid onderaan de klim doordat ik in de kant werd gereden.
Eens boven gekomen, waren er 7 rensters voorop (met Sofie Goor) , 2 ertussen (met Karen Steurs) en dan onze groep. Enkel de afdaling volgde nog waarbij ik me op kop heb gezet en de sprint heb aangetrokken voor Martine. Zij werd 11e, Lieselot 14e, ik 17e.
Martine steeg nog 1 plaats in de eindstand van de topcompetitie (4e) en ik bleef op de 8e plaats staan.

donderdag 2 augustus 2007

In de lappenmand...

Door die valpartij moest ik het enkele dagen wat rustig aan doen, maar wel blijven fietsen. Heb dan 3 dagen een uurke gefietst met telkens steken in mijn heup als ik kracht zette. Rechtstaan of optrekken na een bocht zat er niet in. Het weekend dat kwam, had het dan ook geen zin dat ik ging koersen. Tom moest trouwens het WK voor nevenbonden rijden en dan ging ik wel mee supporteren. Nadien hebben we een nachtje aan zee doorgebracht om er even tussenuit te zijn met ons 2. Maandagavond zijn we terug naar huis gereden langs Maldegem, want daar vind op 15 augustus het BK tijdrijden plaats. Even het parcours verkennen kan dus geen kwaad en we hadden de fietsen toch bij.
Vanaf dinsdag ging het weer beter en kon ik terug wat kracht zetten op die rechtse pedaal. Ook rechtstaan ging bijna zonder steken. Woensdag heb ik een 3tal uur rustig gefietst en donderdag wou ik testen of ik een krachttraining kon doen zonder pijn. Dat lukte allemaal vrij goed, dus had ik weer wat vertrouwen om zondag te starten in de Holland Hills Classic (de laatste wedstrijd voor de topcompetitie).

woensdag 1 augustus 2007

8 van Chaam (NL)

7e wedstrijddag, maar mijn geluk was op denk ik. Van in het begin werd er goed doorgereden. Ben nog mee geweest in ontsnapping, maar die reikte niet ver. Regina Bruins, Ellen Van Dijk en Marianne Vos zouden uiteindelijk sprinten voor de overwinning, waarbij de laatste won. In onze groep was het vechten voor een goede positie in de sprint en daar ging het natuurlijk fout! Voor mij haakten ze in elkaar en vielen, ik erover gekatapulteerd en nog vele anderen volgden mijn “voorbeeld”. Een goede en snelle verzorging door enkele dokters die ons omringden en ik zou weer verder kunnen, maar dat was buiten mijn heup gerekend. De spier rond mijn heup was zodanig geraakt dat ik nog niet eens naar mijn fiets kon stappen. Ze hebben de fiets dan maar naar mij gebracht, me erop gezet en me zo naar de auto vervoerd. Het was pas late avond toen ik terug mijn ‘eerste pasjes’ kon zetten, maar wel met veel pijn.