zaterdag 8 september 2007

Holland Ladies Tour

Rit 6:
Voormiddag stond er een kortere etappe op het programma. Deze eindigde in een massasprint die gewonnen werd door Regina Schleicher. Ikzelf werd 11e. Het bolde voor geen meter, dus dat beloofde niet veel goeds voor de tijdrit die in de namiddag op het programma stond.
Na een korte luchpauze, heb ik me terug op mijn fiets gezet om me op te warmen voor de tijdrit.
In tegenstelling tot de voormiddag, vond ik nu wel direct het juiste tempo. Ook bergop kon ik goed de snelheid aanhouden. Op 7km van de finish had ik Ludivine ingehaald die een minuut voor me gestart was. Uiteindelijk werd ik 24e met een gemiddelde van 41.2km/u. Voor sommigen misschien niet echt spectaculair, maar ik kon er wel mee leven, tussen kleppers als Armstrong (Kirsten he), Arndt, Soeder, Villumsen...
In eindklassement werd ik 22e. Dat was mijn weekje Holland.

Rit 5:
Andere aanpak dus... wachten tot de juiste ontsnapping kan toch niet moeilijk zijn!?!
Vandaag was nog een pittige etappe met alles erop en eraan: wind, wat bergop/af, hoge snelheid en bij sommigen ook vermoeidheid... Zoals de hele week bleef het heel lang gesloten op enkele kleine ontsnappingen na. Net voor de plaatselijke rondes is er een groep van +/-10-15 rensters weggereden. Gelukkig zat ik toen net vooraan zodat ik mee was, want ze reden ontzettend hard op dat moment. Later is ook nog Martine kunnen aansluiten. We kregen slechts 10-15-12-10-15-18-10-15sec van het peleton zodat we vooraan moesten blijven 'laagvliegen'. Dit spelletje ging zo door voor 20km. De laatste kilometer was ik pas zeker dat we vooruit gingen blijven. Heb Martine nog aangemoedigd in de laatste bocht en weg was ze... op naar haar mooiste overwinning uit haar carriere! Knap gedaan van haar en mooi ploegwerk van ons tweetjes als zeg ik het zelf :)

Rit 4:
Kreeg vanmorgend een leuke opdracht voorgeschoteld...aanvallen!!! Ben 3x weggeweest met een omvangrijk groepje. De ontsnapping hield nochtans nooit heel lang stand. Het peleton liet niet begaan. Op 20km van de meet dacht "iedereen" dat het massasprint ging worden, dus heb ik me wat laten afzakken tot halverwege het peleton. Foute beslissing Liesbet! Ineens wind opzij, alles op een lint en 20 vrouwen weg... niemand mee. T-Mobile heeft nog geprobeerd de situatie recht te zetten, maar ook zij slaagden niet in hun opzet. We zijn gestrand op zo'n 20sec van de kopgroep. Tijd voor bezinning en misschien andere aanpak morgen???

Rit 3:
Deze rit werd deels verreden op het parcours van Gelderland (topcompetitie). Had 's morgens al goed gevoel en dat zou ook blijken tijdens de wedstrijd. Op de klimmen zat ik vooraan en kon goed mee naar boven met de eersten. Alles bleef samen zodat het massasprint werd. Ik kende de aankomst en net voor de aankomst was er nog een lange afdaling. Op een kilometer van de meet zat ik bij Wild en daarna Bronzini in het wiel. Ideaal gelanceerd dacht ik, maar wist ik veel dat Bronzini niet echt meer vooruit geraakte. Zat ingesloten en toen ik een plaatske vond om me ertussen te wringen, was het al te laat. Werd uiteindelijk 7e. Spijtig, want er had meer ingezeten, maar dat is nu eenmaal sprinten zeker.

Rit 2:
De rit in Leende is niet zo ver van mijn dorp Arendonk. Er waren dan ook enkele supporters aanwezig. Altijd goed om toch iets moois te laten zien. De wedstrijd bleef ondanks het hoge tempo gesloten tot aan de plaatselijke ronde. Het had die dag al geregend en de aankomst was op een weg met van die rode hollandse klinkerkes. Mmmh, niks voor mij. Dus had ik het briljante idee om proberen weg te geraken. Kreeg een tiental rensters mee, maar van samenwerking was geen sprake, waardoor de vlucht niet doorging. Een volgende ontsnapping met o.a. Judith Arndt, bleek wel de goede. Tja, soms is het gokken he! Ik heb niet meer meegesprint en ben gewoon in de groep geeindigd.

Rit 1:
Misschien moet ik me binnenkort gaan toeleggen op de piste, want er stond wederom een afvallingswedstrijd op het programma. Deze keer vond het plaats in het mooie Nederlandse Valkenburg. Alez, ik denk ‘mooi’, want heb er niet veel van gezien. Wegens omstandigheden kon mijn ploeg Lotto-Belisol hier niet starten. Martine heeft dan haar ploeg van vorig jaar – Weijers-Hako-Ilson (NL) – gecontacteerd. Hun ploeg ging wel starten en Martine, Yolandi en ik mochten bij hen starten als gasterenster. Vandaag ruilde ik dus voor een week het rood-wit-blauw shirtje van Lotto met het zwart-grijs-paars truitje van Moving Ladies. Wat camouflage kan nooit kwaad he ;)
Er moesten 5 ronden afgelegd worden, goed voor in totaal 100km. Elke ronde bevatte de Cauberg, Bemelerberg en Geulenerberg. Genoeg om je tanden op kapot te bijten dacht ik bij mezelf en ik had geen ongelijk. Net zoals in Albstadt was het belangrijk van voor in het peleton te blijven. 1e x Cauberg ging Marianne Vos als een losgeslagen hond effe aanvallen. Ja man, na 15km had ik al een sprint bergop erop zitten, maar kwam toch maar mooi als 8e boven J Het was natuurlijk veel te vroeg om al een ontsnapping op poten te zetten, dus heb ik me daarna effe gedeisd gehouden (lees gerecupereerd) vooraan het peleton. Elke ronde werd onze groep kleiner, maar ik overleefde keer op keer. Moet mijn trainer Ivo Van Herck toch ook wel eens vermelden, want door hem heb ik bergop heel wat progressie gemaakt. Die vele uren krachttraining in de kelder werpen zijn vruchten af! Had nooit voor mogelijk gehouden dat ik op zo’n parcours met de eersten mee kon en dat is goed voor mijn zelfvertrouwen, maar ook voor mijn moraal om er volgend jaar nog meer uit te halen.
Terug naar de koers nu: laatste ronde waren we nog met een 35 rensters in de kopgroep en die groep bleef samen tot de laatste klim waar de finish lag. 2x Vos in een sprint bergop volgen was er teveel aan. Stond geparkeerd zoals ze zeggen en ben als 31e over de meet gereden. Een massage heeft nog nooit zo veel deugd gedaan.

Geen opmerkingen: