zondag 29 juni 2008

Heusden-Zolder

schitterend weer, véél toeschouwers, grootse organisatie, een aanlokkelijke prijzenpot en een peloton van 100 rensters: alle nodige ingrediënten voor een superleuke (maar korte) koers over 77 k en iedereen was dan ook van in het begin entoesiast...Vele demarrages trokken het peloton meteen op een lint. De enige VVHP rensters van dienst waren Liesbet De Vocht en An Van Rie die super in hun nopjes waren om nog eens op Belgische bodem te kunnen rijden! Af en toe geraakte er een groepje weg, maar halfweg kreeg toch een vaste ontsnapping van 11 rensters vorm. Liesbet en An tekenden present, hielden er een strak tempo in en pakten onderweg ook 3 van de 4 tussensprints mee. Bij het ingaan van de laatste 15 k viel het tempo van de groep onrustbarend terug: iedereen wilde zich sparen en even zat de schrik erin dat het peloton zou terugkomen (onterecht rouwens want die zaten intussen op bijna 3 minuten). In de laatste ronde was er een spervuur van demarrages, maar niemand geraakte weg. De Australische Leonie Burford zegevierde uiteindelijk, Ilse Geldhof sprintte zich naar de 2e plaats en de VVHP rensters werden mooi 3e (An) en 6e (Liesbet). Na de overwinning van Liesbet in Tielt-Winge alweer een podiumplaats en een knap resultaat: ze beginnen de Vrienden van het Platteland te kennen in België!

zondag 22 juni 2008

Tielt-Winge

De dag na Zeeuwse Eilanden zat de zin om 'af te zien' er nog steeds in bij An en mezelf. Mijn vader zag het allemaal niet zitten. Die vroeg zich af wat ik daar kon gaan doen na 3 dagen wedstrijd, maar ik had niks te verliezen. Ik zou me de eerste helft van de wedstrijd wel rustig houden om mijn beentjes wat los te rijden en dan zien hoe de wedstrijd evolueerde. An dacht er min of meer hetzelfde over. Blijkbaar waren we in de minderheid, want velen waren al actief aan het demarreren vanaf de eerste ronde. In de 2e ronde reed een Duits meisje alleen weg. Niemand reageerde, dus kreeg ze een mooie voorsprong. De ronde erop was er een tussensprint waar de voorste gelederen van het peleton zich in mengden. Na de sprint, net voor een kleine klim, viel alles stil. Toevallig kreeg ik net die moment zin om dat heuveltje op te sprinten. In de afdaling zag ik dat ik vooruit zat en ben ik voluit door gegaan. Die anderen dachten misschien - net zoals mezelf - dat het nog te vroeg was.
Al snel kwam ik bij de eenzame vluchtster en de samenwerking verliep vlot, al merkte ik wel dat zij al wat geleden had. Na enkele ronden ben ik zo vriendelijk geweest de stukken windop voor een groot deel te doen en zij mocht de stukken wind af doen. Ik hoopte wel dat het geen komedie was, anders was ik mooi gezien aan de meet. Ondertussen was het ook voor An gedaan met het "rustig volgen". De ene demarrage na de andere counterde ze alsof het niks was. Niemand geraakte uit haar klauwen, tot grote frustratie van sommige rensters. Uiteindelijk kwam er toch een organisatie in het peleton, waardoor onze voorsprong van een minuut snel daalde naar 20sec. Gelukkig duurde de achtervolging niet lang genoeg, zodat we met 18sec mochten duelleren voor de overwinning. Daarin haalde ik het vlot wat goed was voor mijn eerste overwinning van 2008. An probeerde ook nog weg te geraken in de laatste rechte lijn, maar nu lieten ze haar niet begaan. We hebben afgesproken dat ik de volgende keer de intervaltraining op mij neem zodat zij dan 74km voorop kan rijden. Mooie deal!

donderdag 12 juni 2008

Guy Kostermans Sr.

Maanden waren we al op de hoogte van je gezondheidstoestand en toch kwam je zomaar naar de koersen net alsof er niks aan de hand was. Het BK wou je perse nog meemaken, goed wetende dat het je laatste ging zijn. Iedereen staat daar aan de start om een goede prestatie neer te zetten, maar weinigen zagen “jouw prestatie”. Maar jij wou die dag niet in de picture staan, maar gewoon je favorietjes aanmoedigen en hen naar die titel schreeuwen! Spijtig genoeg mocht dat niet zijn, maar we apprecieerden je aanwezigheid eens te meer! Guy, bedankt voor de vriendschap en de vele aanmoedigingen. Waar je ook bent, je zal altijd bij ons blijven… het gaat je goed ‘daar’.

zondag 8 juni 2008

Humsterland en Therme kasseienomloop (topcompetitie 1.2)

Humsterland is zo één van die wedstrijden om snel te vergeten. 7 rensters die wegrijden en niemand van de ploeg mee. 3 ploegmaatjes waren al snel uitgeschakeld door omstandigheden: Martine ziek, Ellen materiaalpech en An die nog last had van haar ribben. Wat een mooie kans had kunnen zijn voor de topcompetitie, was nu in rook opgegaan. Morgen beter zou ik zeggen!

Nieuwe dag, nieuwe kansen, nieuwe krachten…we waren allemaal gebrand om het beste van onszelf te tonen na de mislukking van gisteren. Therme kasseienomloop noemen ze niet voor niks zo, dus kregen we 4 kasseistroken van zo’n kleine 4km telkens. Na de 1e strook ontstond er een groep van zo’n 25 rensters, waaronder mijn ploegmaatjes Liesbeth Bakker, Ellen Van Dijk en mezelf. Na de pech van gisteren, kreeg Ellen ook vandaag weer af te rekenen, deze keer kettingbreuk. Toen even later Liesbeth lek reed op de 2e kasseistrook zat ik daar nog “in mijn uppie” in de kopgroep. Kirsten Wild was ook lek gereden en in de 2e groep terecht gekomen. Ze heeft zich dan met haar ploeg op kop gezet om terug tot bij onze groep te komen. Net voor de aansluiting ging Adrie Visser demarreren. Ik erachter en ook Iris Slappendel volgde. We kregen niet veel ruimte, want Kirsten moest het onder controle houden (zowel Adrie als ik staan dicht in het klassement voor de topcompetitie), maar zo konden we haar wel onder druk zetten natuurlijk! Na enkele kilometers zat onze poging er op en konden we weer plaats nemen in een groepje van zo’n 30man, waar ik volgende ploegmaatjes terugvond: Jaccolien Wallaard, Annemiek van Vleuten en Marit Huisman. Er kwamen nog enkele aanvalspogingen, maar uiteindelijk werd het toch een sprint die gewonnen werd door Kirsten Wild. Ik werd 4e, Annemiek 6e, Jaccolien 8e en Marit 16e. Weer een sterke ploegprestatie, maar helaas nog steeds zonder echte overwinning! Die mag er wel eens gaan aankomen.

maandag 2 juni 2008

BK Temse

Het kampioenschap is een speciale koers. De week ervoor proberen journalisten,supporters en kennissen je nerveus te maken, maar dat lukt bij mij niet snel. Je hoopt natuurlijk altijd wel op’t eind van de dag die trui te dragen. Met die gedachte ben ik ook van start gegaan, welliswaar bijna te laat. (An en ik hadden bijna de start gemist, op 2minuten na, goed voor onze adrenaline!!!)
Enkele ronden verliep alles vlotjes, tot er zich een 1e valpartij voordeed. Dat gekreis kende ik nog van in Polen en inderdaad, er stond “Vrienden van het Platteland” op haar shirt… daar ging mijn enige ploegmate! Gelukkig kon ze iets later weer aansluiten om nog een ronde later plat te rijden. Toen was het afgelopen en heeft ze zich strategisch opgesteld om voor mij te supporteren.
In de wedstrijd waren ondertussen Grace Verbeke, Latoya Brulee en Annick Van Leuven uit het peleton weggereden. Zij kregen al snel een mooie voorsprong. Omdat Vlaanderen er van voor niet bij zat, moesten zij het gat dicht rijden. Toen dat gelukt was na 2 ronden, waren er verschillende aanvalspogingen waaronder een van Lieselot Decroix. Net voor het ingaan van de laatste ronde ben ik naar haar toe gedemareerd in de hoop om zo voorop te blijven. Lensy Debboudt was er ook bij. Maar Vlaanderen liet weer niet begaan, dus terug ganse peleton samen. Met het doel om er geen massasprint van te laten maken, zat er nog maar 1 ding op… proberen weg te rijden op een stuk vals plat op zo’n 1300m van de finish. Die poging was alvast geslaagd, maar op 600m van de meet kreeg ik het wel erg lastig. Ik voelde het peleton naderen en tegelijk mijn benen ontploffen. Ik heb me nog rechtgezet om te “sprinten”, maar het mocht niet baten. Op 2m voor de meet kwam Ilse Geldof me voorbij geraasd, met 4 anderen in haar zog. Ik werd teleurgesteld 5e. Kampioenschappen zijn niet mijn ding.
Of was het zo voorbestemd Rudy (Santens)???

@Ilse: ik weet dat je engelbewaarder dichter dan in eender welke koers bij je was! Het is je gegund, proficiat!