zondag 14 september 2008

Ardeche

Met de nationale selectie (Ludivine Henrion, Laure Werner, Karen Steurs, Maaike Polspoel, Katrien Van Looy en ik) trokken we naar Ardeche, een lastige voorbereidingswedstrijd voor WK.

rit 1:
Deze dag ging Maaike wel eens laten zien dat er niet met een soldaat te sollen valt. Ze trok alleen in de aanval en hield het 50km uit. Pas na de top van de enige klim voor het bergklassement (pasop: 't zijn daar niets anders dan afdalingen en beklimmingen he!!!) werd ze teruggepakt door de beste rensters in de wedstrijd. Een deel van de kopgroep die op die klim ontstond kon nog net uit de greep van het peleton blijven aan de meet. Maar er waren geen tijdsverschillen. Maaike mocht na afloop verdiend haar 2 mooie ruitjes-truien gaan halen: de ene voor het bergklassement, de andere voor het combinatie klassement (berg en rushes). Knap gedaan!


rit 2a:
Een 'klim'tijdrit van 9,4km die je op de macht naar boven kon rijden, lag me nog wel een beetje Enkel laatste stuk moest ik overschakelen naar kleine plateau omdat het daar steiler werd. Ik werd uiteindelijk 18e.

rit 2b:
In de namiddag zagen we een zeer gedreven Karen Steurs die telkens met een ontsnapping mee zat op de klimmen, maar spijtig genoeg viel het in dat groepje telkens stil na de klim zodat iedereen kon terugkomen. Ook Suzanne Ljunskog die aanviel op 10km van de meet werd 1km voor de meet teruggepakt, waardoor het massasprint werd in de bochtige laatste km. Van voor zitten was de boodschap en te vroeg aanzetten misschien ook, want ik werd 3e!!! Ik werd pas in de laatste meters geremonteerd door Ziliute en Johansson. Had ik wat langer gewacht dan ... had ik wellicht niet op podium gestaan. : )

rit 3:
Aflossing van wacht en vandaag was Laure van dienst in wat de 'koninginnerit' moest worden (1klim van 2e categorie en 2 van 1e categorie). De laatste klim was zelfs 15km lang, iets wat ik nog nooit gedaan heb ik een wedstrijd. Al op de 1e beklimming was Laure mee met een groepje. Op de lange klim viel alles pas echt uit elkaar in het peleton. Wetende dat het niet mijn dag was, ben ik in een groepje naar boven gereden waar het tempo juist goed was voor me. Me forceren had geen zin in die positie en er stonden bovendien nog 2 lastige dagen op het programma. Niet mijn beste resultaat dus vandaag, maar wel goede training gehad.

rit 4:
Voor de 1e keer deze week kon ik ook het tempo bergop goed volgen. Het klassement was gemaakt wat er wel voor een deel tussen zat. Daardoor bleef het redelijk rustig in het peleton. We hadden opdracht gekregen om te demareren, dus dat hebben we met zijn allen om beurten gedaan totdat Ludivine weg geraakte. Spijtig dat ze in eerste instantie niemand mee kreeg. Halverwege hebben we haar teruggepakt. Uiteindelijk werd het wederom een (massa)sprint.

rit 5:
De laatste rit en ik was er niet rouwig om. Mijn benen waren serieus toegetakeld van vermoeidheid. Het waren plaatselijke ronden en van kilometer 0 werd er ingevlogen! Elke ronde kwam er dan ook nog zo'n lastig "kaske" van 2,5km in. Tjonge, heb ik daar sterretjes gezien met mijn 25 (pion). Karen reed vandaag haar laatste wegwedstrijd, dus gelukkig was zij nog super gemotiveerd om een mooie prestatie neer te zetten. Haar aanvalslust werd beloond, maar een dichte ereplaats zat er spijtig genoeg niet meer in aangezien de grote kleppers al gaan vliegen waren.

@Karen: het gaat je goed in je volgende 'carriere'. Geniet van je huwelijksdag, huwelijksreis en van Kristof als je man! En Laat die Australiers maar afzien in de crocodile trophy. Veel succes!

zondag 7 september 2008

Wieze (AA drink wielertrofee)

Vanwege mooie organisatie en steun voor het vrouwenwielrennen mocht/kon ik de laatste wedstrijd van de aa drink wielertrofee toch niet missen. Spijtig genoeg kwam ik niet meer in aanmerking voor een goede plaats in het eindklassement aangezien je daar 7 van de 9 wedstrijden voor gereden moet hebben.
Het was een ander parcours als de 1e wedstrijd van het seizoen, eveneens in Wieze, maar waar ik de wedstrijd moest staken vanwege mijn 2 valpartijen. Deze keer zat er een lange mooi klim in. Er waren nogal wat aanvalspogingen waarbij vooral de nieuwe Vlaams Kampioene, Latoya Brulée, zeer gedreven was. Zij reed dan ook enkele ronden solo voor het peleton. Maar aangezien ons niet graag bij situatie neerleggen, hebben Kathy Delfosse en ik het achtervolgingswerk op ons genomen. Later is ook Lensy Debboudt komen meewerken. Uiteindelijk zijn we met zo'n 12tal rensters weggeraakt, op zoek naar Latoya. Toen we die terug pakten, was dat het teken voor Emma Johansson om te demareren en ga daar maar eens achter met nog 5 aa-drink rensters in dat groepje! Een halve ronde later, bij het ingaan van de laatste ronde heb ik toch mijn kans gewaagd. De achtervolgers lieten me iet ver rijden, waardoor ik echt alles moest geven om voorop te blijven (achter Emma nog steeds welliswaar). Emma wint, ik 2e en Ilse Geldof 3e. Nu op naar het - heb ik me laten vertellen - lastige Ardeche ter voorbereiding van WK.