zondag 14 september 2008

Ardeche

Met de nationale selectie (Ludivine Henrion, Laure Werner, Karen Steurs, Maaike Polspoel, Katrien Van Looy en ik) trokken we naar Ardeche, een lastige voorbereidingswedstrijd voor WK.

rit 1:
Deze dag ging Maaike wel eens laten zien dat er niet met een soldaat te sollen valt. Ze trok alleen in de aanval en hield het 50km uit. Pas na de top van de enige klim voor het bergklassement (pasop: 't zijn daar niets anders dan afdalingen en beklimmingen he!!!) werd ze teruggepakt door de beste rensters in de wedstrijd. Een deel van de kopgroep die op die klim ontstond kon nog net uit de greep van het peleton blijven aan de meet. Maar er waren geen tijdsverschillen. Maaike mocht na afloop verdiend haar 2 mooie ruitjes-truien gaan halen: de ene voor het bergklassement, de andere voor het combinatie klassement (berg en rushes). Knap gedaan!


rit 2a:
Een 'klim'tijdrit van 9,4km die je op de macht naar boven kon rijden, lag me nog wel een beetje Enkel laatste stuk moest ik overschakelen naar kleine plateau omdat het daar steiler werd. Ik werd uiteindelijk 18e.

rit 2b:
In de namiddag zagen we een zeer gedreven Karen Steurs die telkens met een ontsnapping mee zat op de klimmen, maar spijtig genoeg viel het in dat groepje telkens stil na de klim zodat iedereen kon terugkomen. Ook Suzanne Ljunskog die aanviel op 10km van de meet werd 1km voor de meet teruggepakt, waardoor het massasprint werd in de bochtige laatste km. Van voor zitten was de boodschap en te vroeg aanzetten misschien ook, want ik werd 3e!!! Ik werd pas in de laatste meters geremonteerd door Ziliute en Johansson. Had ik wat langer gewacht dan ... had ik wellicht niet op podium gestaan. : )

rit 3:
Aflossing van wacht en vandaag was Laure van dienst in wat de 'koninginnerit' moest worden (1klim van 2e categorie en 2 van 1e categorie). De laatste klim was zelfs 15km lang, iets wat ik nog nooit gedaan heb ik een wedstrijd. Al op de 1e beklimming was Laure mee met een groepje. Op de lange klim viel alles pas echt uit elkaar in het peleton. Wetende dat het niet mijn dag was, ben ik in een groepje naar boven gereden waar het tempo juist goed was voor me. Me forceren had geen zin in die positie en er stonden bovendien nog 2 lastige dagen op het programma. Niet mijn beste resultaat dus vandaag, maar wel goede training gehad.

rit 4:
Voor de 1e keer deze week kon ik ook het tempo bergop goed volgen. Het klassement was gemaakt wat er wel voor een deel tussen zat. Daardoor bleef het redelijk rustig in het peleton. We hadden opdracht gekregen om te demareren, dus dat hebben we met zijn allen om beurten gedaan totdat Ludivine weg geraakte. Spijtig dat ze in eerste instantie niemand mee kreeg. Halverwege hebben we haar teruggepakt. Uiteindelijk werd het wederom een (massa)sprint.

rit 5:
De laatste rit en ik was er niet rouwig om. Mijn benen waren serieus toegetakeld van vermoeidheid. Het waren plaatselijke ronden en van kilometer 0 werd er ingevlogen! Elke ronde kwam er dan ook nog zo'n lastig "kaske" van 2,5km in. Tjonge, heb ik daar sterretjes gezien met mijn 25 (pion). Karen reed vandaag haar laatste wegwedstrijd, dus gelukkig was zij nog super gemotiveerd om een mooie prestatie neer te zetten. Haar aanvalslust werd beloond, maar een dichte ereplaats zat er spijtig genoeg niet meer in aangezien de grote kleppers al gaan vliegen waren.

@Karen: het gaat je goed in je volgende 'carriere'. Geniet van je huwelijksdag, huwelijksreis en van Kristof als je man! En Laat die Australiers maar afzien in de crocodile trophy. Veel succes!

Geen opmerkingen: