vrijdag 20 maart 2009

GP Costa Etrusca

3 dagen in Belgie volstond om weer het vliegtuig te nemen, dit kaar naar Italie. Ik ga er 3 wedstrijden rijden met de nationale selectie. Kan wel wat wedstrijdritme gebruiken aangezien ik enkel nog maar Omloop Het Nieuwsblad gereden heb. Ben benieuwd hoe mijn conditie geƫvolueerd is ondertussen. Van Yvo, mijn trainer, moest ik deze 3 dagen gebruiken als training en volle bak gaan.

1e wedstrijd
‘s Morgens aan de ontbijttafel had ik er al zin in. Het waaide zo enorm hard, dat het zeker in waaiers getrokken zou worden door de Nederlandse rensters. Enkele van mijn ploegmaten bij DSB-LTO reden voor de Nederlandse selectie dus dat kwam mooi uit om met hen samen te werken. Van in het begin werd er stevig doorgereden, in waaiers zoals voorspeld, en ik deed gretig mee, want bij die weersomstandigheden voel ik me wel goed.. Al vlug daarna werd er een eerste groep gelosten gemeld. Iets later stagneerde het tempo wel wat, want we kregen na 70km ook nog 3 klimmen. Reeds op de eerste klim trok Cervelo met gans de ploeg zo hard door, dat heel het peleton kraakte. Ik kon me vooraan handhaven, tot de laatste 200m. Daar moest ik de rol lossen en hing ik even tussen kopgroep en overgebleven peloton. Mijn conditie is dus nog niet zoals ze moet zijn, maar we werken er aan!
Iets later is die kopgroep ook nog uiteen gevallen (7 rensters voorop), waardoor ik in de 3e groep zat met 3 ploegmaten van nationale selectie (Ludi, Maaike en Sjoukje). De prijzen waren verdeeld, althans dat dachten we tot we op de laatste klim terug de volgwagens van de 2e groep zagen rijden. De laatste 5km waren vlak en Ludi zette zich op kop om naar de 2e groep te gaan rijden. Ik ben haar gaan helpen en heb er een lange, ultieme sprint uitgetrokken, zodat we erbij kwamen op 2km. Zo kon Ludi zich sparen om nog mee te sprinten, maar zij was even verward en wist niet dat de sprint er al zo snel zou zijn. Ik werd, na een korte recuperatie, nog 5e in die groep, 15e in totaal. Vanavond lekkere massage en dan kunnen we er morgen weer invliegen, hopelijk met evenveel wind als vandaag (al denken sommigen daar anders over).

Wedstrijd 2
De wind was weer present, dus ik ook. We moesten vandaag 3x eenzelfde, langere, goed lopende klim overwinnen, 3e keer was het aankomst daarboven.
Reeds na 30km trok Kirsten Wild in de aanval. Ik kwam net van midden peloton naar voor gereden, toen ze haar aanval plaatste. Ze trok zo stevig door en ik kon haar wiel niet houden. Er was er nog 1 mee achter mij, maar die had het ook al snel door dat het onbegonnen werk was om de 2m op Kirsten nog dicht te rijden. Vond het best spijtig, want had wel zin in een lange ontsnapping. Lange tijd werd er echt niet gekoerst in het peloton waardoor de voorsprong voor Kirsten steeds maar opliep. Pas in de laatste 20km werd alles weer op de kant getrokken. De laatste beklimming zou gaan bepalen wie er zou winnen, want we hadden Kirsten bijna terug ingelopen. Op de klim ging alles nog goed voor mij. Er waren wel aanvalspogingen, en daar kon ik gelukkig steeds op reageren. Vorig jaar zou ik al helemaal vanachter gehangen hebben bij een versnelling. Enkel Sare Duster slaagde erin om het peloton te verschalken en de bloemen te veroveren. Voor ons werd het sprint met zo’n 50 rensters. De laatste 300m waren steil naar boven en daar kreeg ik het moeilijk en kon ik mijn positie vooraan niet behouden. Moest de beteren laten rijden om iets later zelf als 19e over de meet te komen. Morgen laatste dag van het 3-luik Etrusca en dan spijtig genoeg terug vliegtuig naar Belgie.

Wedstrijd 3
De wind was vandaag wat minder, maar daarom was de wedstrijd niet minder lastig. Het begon allemaal bergaf, dus geen probleem. Op de vlakke stukken naar de klim zouden Maaike en ik om beurten proberen weg te geraken. Cervelo liet niet begaan, waardoor de inspanningen nutteloos bleken te zijn. Zo begon een zo goed als volledig peloton aan de lange klim. Er werd stevig doorgetrokken en er vielen al snel gaten. Boven zouden er 17 voorop rijden, waaronder Grace Verbeke, Marianne Vos en Nicole Cooke. Ik kwam op 30sec boven in een 2e groepje van 7, wat al een heel prestatie is voor mij, al zeg ik het zelf. We probeerden nog wel naar de 1e groep te rijden, maar tevergeefs. Op het einde van de afdaling kwam de groep achter ons aansluiten en ging het tempo eruit. Uiteindelijk zou iedereen terug komen. De sprint lag op een klim van 5km. Heb me kalm kunnen houden tot daar en werd 3e in de groepssprint.

Dat was "trainingsweekend Italie". Volgende week nog een lastige trainingsweek, Dolmans Classic in NL en dan op naar de Ronde!

Geen opmerkingen: