woensdag 27 mei 2009

Tour de l'Aude

Dag 1: Proloog
de spits werd afgebeten met een proloog van 4km. Simpel zou je denken, maar dan heb je toch geen rekening gehouden met "De Mistral' die daar staat. Door die strakke wind was het best moeilijk om de tijdritfiets met vol wiel onder controle te houden. Windaf ging ik sneller als nooit tevoren en windop was het gewoon knokken voor elke meter. Al bij al een leuk dagje met een korte inspanning. De ronde was goed begonnen naar mijn mening met een 21e plaats.

Dag 2:
De eerste etappes zijn niet zo lastig, dus had ik er wel zin in. Ik kon me goed vooraan houden, totdat ze vielen net voor de enige klim van de dag. Ik lag er deze keer bij. Opstaan was niet zo'n probleem, maar ik merkte wel dat ik serieus geraakt was aan mijn elleboog door al dat bloed dat op mijn hand zat. Nadat ze me teruggebracht hadden bij het peleton, ben ik even bij de dokter gepasseerd, maar die keek me maar vreemd aan. Die kon natuurlijk ook niet veel doen vanuit zijn wagen. De rest van de rit heb ik me wijselijk maar vanachter in het peleton gezet en de rit uitgereden. Na de rit ben ik de ambulance gaan opzoeken en het verdict gekregen dat er hechtingen inmoesten. HECHTINGEN??? Dat kende mijn lichaam nog niet.
Achteraf bleek het uitkuisen van de wonde het ergste te zijn. Ach ja, samen met de dokters hebben we de dagen nadien nog wel eens gelachen om het feit dat ik daarbij bijna het bewustzijn verloor. Het was ook wel verschrikkelijk warm in die ambulance na zo'n inspanning!!!!

Dag 3: ploegentijdrit
De eerstvolgende dagen voelde ik me als een invalide op de fiets. Elke onefffenheid in de weg was er 1 te veel en telkens probeerde ik dan mijn rechterarm te ontlasten van druk, met als gevolg een verkeerde positie op de fiets. Dat resulteerde in een zere rug en geen kracht meer in de benen. Gelukkig was dat nog niet het probleem bij de ploegentijdrit. De dokters hadden mijn arm zodanig ingepakt dat ik net (niet) met gebogen armen op mijn tijdritstuurtje paste. .
Heb alles gegeven wat in me zat en uiteindelijk was het resultaat nog niet zo slecht: 5e.

zondag 10 mei 2009

Wereldbeker Bern

Een sterk deelnemersveld en een lastig parcours...het was dus niet mijn ambitie om hier mijn 4e overwinning van het seizoen te gaan halen. Marianne – die nog steeds 2e staat in het wereldbekerklassement – kon hier wel dicht eindigen. Haar zo goed mogelijk naar de meet brengen, was het doel. Al van in het begin werd er stevig doorgetrokken op de klim van zo'n 10km. Vele rensters kwamen in de problemen, waaronder ook ikzelf net voor de top. Niets verloren want die kleine afstand was nog te overbruggen om terug te keren. 2E ronde weer een paar rensters gesneuveld op de klim,maar het groepje dat kon terugkomen was nu wel serieus kleiner als de vorige ronde. Na de klim waren er bovendien 6 rensters weggereden zonder iemand van onze ploeg. Samen met Tina Liebig zijn we dan tempo gaan rijden in het overgebleven peleton. Later kregen we welgekomen hulp van team Selle Italia. Met hun erbij was het gat snel gedicht en kon de koers weer opnieuw beginnen. In de 3e ronde ging het voor mij ook te snel op de klim en was ik het die de rol moest lossen. Kwam in een klein groepje te zitten en met wat samenwerking konden we nog naar een vorig groepje rijden met Ludi in. 27 rensters reden nog voorop waaronder mijn ploegmate Marianne Vos en Tina Liebig.
Op het laatste zijn Marianne en Kristen Armstrong weggereden uit die groep. Armstrong kon het mooie ploegenwerk van Cervelo afronden en Marianne werd 2 en kon terug de trui van wereldbeker overnemen van Emma Johansson. Ikzelf werd 30e.
Een zware koers, maar ben wel tevredeen over het resultaat.

zondag 3 mei 2009

PK Nieuwmoer

Was dit geen verplicht nummertje geweest, dan had ik er waarschijnlijk niet gestart. Maar uit respect voor de inrichters, tekende ik maar present. 's Morgens zag ik het helemaal niet zitten vanwege mijn zere benen. Ik had zaterdag een toertocht in Vaals gereden voor de sponsor Shimano, en dat parcours leende zich niet echt tot rust of recuperatie.
Nu wat de koers betreft, die verliep wel perfect. In nieuwmoer hebben ze mooie open vlaktes en met wat stevige wind kan je het daar best lastig maken. Dat had Martine Bras zo ook begrepen en zij trok vol door op kop van peleton met amper 3km wedstrijd. Iedereen was verrast, maar gelukkig reed ik op die moment bij haar in de buurt. Er werd direct een waaier gevormd en weg waren we met 9 sterke rensters. De rest heeft ons pas na de finish terug gezien. Mijn concurrente voor de provinciale titel – Kelly Druyts – was ook aanwezig in onze groep. Haar moest ik wel viseren. Met nog 3km te gaan begon het onrustig te worden in ons groepje. Eerst probeerde Corine Hierckens, dan Martine Bras. Bij de aanval van Emma Johansson heb ik wel gereageerd en ik bleef haar wiel houden om daar de sprint te beginnen. Net voor de bocht zette ik aan, welke ik nog serieus verkeerd ingeschat had. Het ging net iets sneller in volle sprint dan ik dacht. Aan de meet had ik nog net 5cm over om de overwinning op te eisen. Martine wel 2e, Kelly 3e.

vrijdag 1 mei 2009

Bornem

We moesten het vandaag doen met amper 13 deelneemsters. Geen pretje om dan koers te maken. Gelukkig was het een criterium van slechts 60km. Mooi trainingsritje dus.
De eerste ronden was het voor iedereen wat zoeken wat hij nu moest doen in zo'n klein groepje. Sommigen vonden het hun kans om dicht te eindigen in een wedstrijd of zelfs winnen. De samenwerking vlotte daarom niet echt goed.
Achteraan ging het blijkbaar toch te hard voor sommigen, want uiteindelijk bleven we nog maar met 9 over. Dat optrekken na de bochten kruipt natuurlijk wel in de kleren als je steeds vanachter zit. Met nog iets meer dan 20km te gaan, plaatste Boukje Doudee een demarrage. De rest liet begaan en zo kreeg ze snel 20sec. Ik wachtte initieel nog op die van Lotto om het tempo in de 'groep' op te drijven, maar daar kwam niet veel van in huis. Heb dan na een bocht eens goed doorgetrokken en naar Boukje toegereden alleen. Zij kon nog even aanpikken, maar iets later moest ze haar inspanning bekopen. Heb dan solo'tje van 20km eruit geperst om zo met een kleine minuut voorsprong te winnen. 't Is eens iets anders om een koers met 13 te rijden.