zondag 28 maart 2010

Dolmans Heuvelland Classic

Voor zij die niet in de wereldbeker van Binda starten, is Heuvelland Classic de ideale voorbereiding voor RVV met die klimmetjes rondom Valkenburg. Een reden om er met een goede conditie aan de start te verschijnen om de moraal ook wat in orde te brengen. De voorbije weken voorspelden al dat het wel goed kwam met die conditie, maar een overwinning zat er nog niet in. Ook vandaag zou ik het niet op een dienblaadje krijgen. Wederom werd er snel gestart, totdat er 4 rensters konden wegrijden. Eens in de heuvelzone zou die voorsprong teniet gedaan worden. Bij de beklimming van de Sibbegrubbe gingen de Cervelo’s hun benen testen met als resultaat: 3 Cervelo’s (Duster,Decroix en Melchers), Roxanne Kneteman en ik die voorop kwamen te zitten. Doorrijden met hen zou niet slim zijn, waardoor er weer groepjes konden terugkomen en het spelletje opnieuw kon beginnen.
Bij de 1e beklimming van de Bemelerberg ging Sarah Duster in de aanval. Ik probeerde met haar mee te gaan en 2km later konden nog 4 rensters de aansluiting maken. Zo kwamen we met 6 voorop: Sarah Duster, Lieselot Decroix, Roxanne Kneteman, Lucinda Brand, Jessie Daems en ik. Al vlug werd duidelijk dat de winnares hier tussen zou zitten.
2e keer Bemelerberg ging … ja, opnieuw Sarah. Deze keer verraste ze me echter waardoor ik niet direct op haar wiel zat en die moet je geen 10m geven. Ben er wel achter gegaan, maar lang leek het er op dat ik haar niet meer zou inhalen. Toch bleef ik volhouden en mijn eigen tempo aanhouden. Op de klimmen maakte ik telkens wel een paar seconden goed, maar op de vlakke stukken liep ze dan weer uit tot 30sec. Net voor de 3e keer Bemelerberg kwam ik tot op 5sec en zette ze zich recht. Op “haar” Bemelerberg sloeg ze dan nog een 3e keer toe, maar deze keer was ik attent en kreeg ze geen ruimte. Heb ook nog geprobeerd weg te rijden, maar we waren elkaar gewoon waard.
De laatste kilometers gingen echt traag voorbij, maar we reden dan ook niet hard meer omdat we schrik hadden van elkaars aanvallen. Zo kon Lieselot Decroix toch nog bij ons aansluiten en reden we met 3 naar de finish. Daarbij zag ik mezelf alweer 2e worden en dat wou ik nu net niet.
Laat het nu toeval zijn of niet: zaterdag heb ik een les gekregen van Mr. Cancellara (E3 prijs Harelbeke) van "hoe verschalk ik mijn 2 medevluchters"... Het leek bij hem zo simpel, maar ik vond de praktijkles toch best lastig. Maar zoals ik al zei: je krijgt een overwinning hier niet op een dienblaadje. Ik ging er volledig voor, ondanks het sputteren van mijn motortje. Ik durfde niet omkijken en zag enkel die meet, en die zou ik als eerste overschrijden vandaag. Nr.1 van 2010!
Hier is nog een korte samenvatting die te zien was op L1 :
http://www.l1.nl/mediaplayer_landingpagina/_pid/links1/_rp_links1_landing/1_true/_rp_links1_lsvideoId/1_4512516

zondag 21 maart 2010

Meeus Race

Vandaag moest ik al vroeg uit de veren want de start van de wedstrijd was reeds om 10u.
Het weekendgevoel werd daarbij weer met 1 dag ingekort, maar aangezien Tom namiddag interclub moest rijden, zat ik er niets mee in om vroeg te vertrekken. Zo kon ik namiddag voor hem gaan supporteren.
Eens aangekomen in Lierop, zag ik al snel dat het maar een sombere dag zou worden. Het weer beterde niet echt en het was vrij koud. Wat warme massage op de benen, rug en armen was welgekomen. Al meteen zat het tempo er goed in en waagden verschillende rensters een aanvalspoging. Ik had besloten om me deze week eens rustig in het peloton te nestelen i.p.v. direct mee te zijn in een ontsnapping. Maar in ronde 2 kreeg ik ‘afkickverschijnselen’ en de drang om iets te proberen werd steeds groter. Mijn trainer had me bovendien het advies gegeven om me niet te sparen.
Toen ik demarreerde kreeg ik in eerste instantie niemand mee. Iets later kwam Inge Klep (Redsun) aansluiten, maar door de inspanning werd ze vrij kort nadien ook weer terug gelost en ik zou niet wachten. Ik hoopte wel dat er na enkele ronden toch een groepje zou aansluiten met minstens 1-2 ploegmaatjes die zo hun energie konden sparen. Maar Agnieta wou blijkbaar persé dat ik alleen voorop bleef, want zonder schroom (ondanks de kwade blikken van collega rensters) reageerde ze op elke uitval. Maar om een lang verhaal kort te maken (+/- 65km solo,dan heb je niet veel te vertellen), ik bleef alleen voorop tot 3km van het einde. Net op dat punt kreeg ik een lekke band. Daar zit je dan mooi met een voorsprong van nog 35sec. Na het vervangen van een wiel, het terug op gang trekken/duwen, zat het peloton me op de hielen. Iedereen was in volle voorbereiding voor een massasprint. Laatste 1.5km zette ik me op kop om de sprint voor mijn ploegmakkers wat te organiseren. Bakkertje nam de laatste km loeihard over en bleef maar gaan (mooie actie trouwens). Nadien nog 200m overgenomen en daarna was het de beurt aan Loes of Suzanne om mee te sprinten. Loes haalde het uiteindelijk voor Chantal Blaak en Latoya Brulée. Iedereen had medelijden met mij, maar ik was al lang blij dat iemand van de ploeg won. Knappe ploegprestatie en beloofd voor volgende wedstrijden.

maandag 15 maart 2010

Oostduinkerke en Deerlijk

Weekje Spanje zit er weeral op, waar ik vooral getraind heb op duur (een week van +/- 30u) en tegelijkertijd wat kracht (klimmen). Nu ik terug ben, kan het echte werk beginnen met de weerstandstrainingen om zo een eerste piek te leggen in april.
Van’t weekend stonden er dan ook 2 wedstrijden op het programma: zaterdag Oostduinkerke en zondag Deerlijk. Ik voelde me nog niet zo super na een slopende trainingsweek, maar wat wedstrijdritme kon ik wel gebruiken.

In Oostduinkerke stond een enorme rij aan te schuiven bij de inschrijving (118 rensters), waarbij de Nederlandse rensters goed vertegenwoordigd waren.
Bij het vertrek stond ik - zoals gewoonlijk – op de laatste rij, maar heb ik me dat snel beklaagd! Tegen de tijd dat ik vooraan zat, zag ik al een groep met favorieten voor me uitrijden op zo’n 100m van het peloton. Een eerste demarrage was dus noodzakelijk om het euvel even recht te zetten. Iets later sloot heel het peloton terug aan en kon alles opnieuw beginnen. Slag om slinger werd er nadien gedemarreerd door de rensters van Redsun en Leontien die blijkbaar met voldoende krachten aanwezig waren. Ik wist niet waar beginnen en kon moeilijk op alles gaan reageren als ik het einde van de wedstrijd wou halen. Heb me dan maar gefocust op Chantal Blaak, Grace Verbeke en Emma Johansson en dat was blijkbaar geen slecht idee. Voor ik het wist zat ik weer mee en ditmaal in de ontsnapping die het tot de finish (letterlijk) zou halen. Tot 3 ronden voor het einde liep de samenwerking goed, tot Grace demarreerde net na een tussensprint. Samen met Marie Lindberg (Redsun) reed ze meter voor meter weg. Samen met Chantal en Sjoukje (Emma moest niet rijden vanwege Lindberg die meezat) hebben we nog geprobeerd om terug te komen, maar bij mij waren de beste krachten er af. De 2 moesten sprinten voor de zege waar Grace het nipt haalt, na een sterke prestatie. Wij hebben de laatste ronde zo traag gereden, dat het peloton als een TGV op ons afkwam in de laatste 300m. Daarom maar vroeg aangezet en zo kon er nog 1 overkomen van het peloton, Emma en Chantal hadden het nog wel net gehaald. Vond het wel spijtig voor Sjoukje, want zij verdiende ook wel een eerlijke plaats bij de eerste 6.

Deerlijk
De dag na Oostduinkerke tekende ik present in Deerlijk. Mijn benen waren gelukkig weer wat beter na een half uurtje ’s morgens op de rollen.
Met de wedstrijd en het parcours had ik wel een band…wedstrijd was memorial Rudy Santens, mijn ploegleider bij Gaverzicht… en op het parcours had ik mijn eerste clubkampioenschap gereden. Denk dat Grace er net hetzelfde over dacht, want ze ging voluit in de aanval in de tweede ronde. Voor mij het teken om de gashendel ook maar weer open te zetten. En ja hoor…ook Emma Johansson pikte haar wagonnetje aan.
Met 3 waren we wederom op weg voor een tocht van 80km. Zoals Emma onderweg zei: “it has become boring to ride with you 2”. : )
Ronden lang gebeurde er niks, buiten enkele tussensprints. Maar Grace zou Grace niet zijn als ze niets van plan was. Op 3 ronden van het einde gingen de 2 kat en muis spelen door om beurt te demarreren. Vraag me af wat ze er leuk aan vinden, want ik werd er niet bepaald beter door, maar ze zouden me er niet af rijden. Zelf een poging ondernemen om weg te rijden op 10km van de meet, was uitgesloten. Ik had enkel nog een beetje power om het enkele 100m vol te houden. De laatste ronde keerde de rust gelukkig terug en kon ik me voorbereiden op mijn ultieme jump. Op 300-400m ging ik aan, en lang leek het er op dat ik het zou halen, maar de laatste meters kwam Emma er toch nog over. Wederom geklopt, maar ik blijf proberen!
Morgen gelukkig ‘rustdag’ en dan beginnen de leuke (sprint)trainingen… Er is dus nog hoop.

zondag 7 maart 2010

trainingskamp Spanje

Verslag, live vanuit Spanje deze keer. Na Omloop het Nieuwsblad zijn we dinsdags vertrokken op trainingskamp. Voor mij het eerste van de ganse winter, indien je Qatar niet meetelt.
Door het winterweer in belgie was ik niet echt toegekomen aan veel duurtrainingen, en daarom wil ik hier mijn opgelopen 'achterstand' een beetje goedmaken. En of dat lukt... eerste dag regende het hier, maar een doorwinterde renster ziet er dan ook geen kwaad in om voor de zoveelste keer 3u op de rollen te kruipen. De dagen nadien werd het weer steeds beter en onze trainingen steeds langer. We begonnen met 5u, dag nadien wederom 5u en gisteren 6u. Telkens kregen we daarbij klimmen tussen de 5 en 10km voorgeschoteld. Vandaag staat er dan een rustdag op't programma met een 'lekker bakkie koffie'... Morgen nog een laatste langere training en dinsdag - net op de verjaardag van mijn schatje - weer naar huis!

maandag 1 maart 2010

sportfiguur

De voorbije maand kon je op mij stemmen via de website www.arendonk.be. Het draait allemaal om de titel Sportfiguur van Arendonk. Terwijl ik in Qatar zat, heeft mijn moeder de PR (public relations) op zich genomen en alle vrienden/kennissen van haarzelf en mij aangesproken om via deze weg hun stem uit te brengen. Al diegene die dat gedaan hebben, wil ik van harte bedanken voor hun steun. Hopelijk kan ik op 12 maart met de titel gaan lopen. Ik hou jullie op de hoogte!