zondag 21 maart 2010

Meeus Race

Vandaag moest ik al vroeg uit de veren want de start van de wedstrijd was reeds om 10u.
Het weekendgevoel werd daarbij weer met 1 dag ingekort, maar aangezien Tom namiddag interclub moest rijden, zat ik er niets mee in om vroeg te vertrekken. Zo kon ik namiddag voor hem gaan supporteren.
Eens aangekomen in Lierop, zag ik al snel dat het maar een sombere dag zou worden. Het weer beterde niet echt en het was vrij koud. Wat warme massage op de benen, rug en armen was welgekomen. Al meteen zat het tempo er goed in en waagden verschillende rensters een aanvalspoging. Ik had besloten om me deze week eens rustig in het peloton te nestelen i.p.v. direct mee te zijn in een ontsnapping. Maar in ronde 2 kreeg ik ‘afkickverschijnselen’ en de drang om iets te proberen werd steeds groter. Mijn trainer had me bovendien het advies gegeven om me niet te sparen.
Toen ik demarreerde kreeg ik in eerste instantie niemand mee. Iets later kwam Inge Klep (Redsun) aansluiten, maar door de inspanning werd ze vrij kort nadien ook weer terug gelost en ik zou niet wachten. Ik hoopte wel dat er na enkele ronden toch een groepje zou aansluiten met minstens 1-2 ploegmaatjes die zo hun energie konden sparen. Maar Agnieta wou blijkbaar persé dat ik alleen voorop bleef, want zonder schroom (ondanks de kwade blikken van collega rensters) reageerde ze op elke uitval. Maar om een lang verhaal kort te maken (+/- 65km solo,dan heb je niet veel te vertellen), ik bleef alleen voorop tot 3km van het einde. Net op dat punt kreeg ik een lekke band. Daar zit je dan mooi met een voorsprong van nog 35sec. Na het vervangen van een wiel, het terug op gang trekken/duwen, zat het peloton me op de hielen. Iedereen was in volle voorbereiding voor een massasprint. Laatste 1.5km zette ik me op kop om de sprint voor mijn ploegmakkers wat te organiseren. Bakkertje nam de laatste km loeihard over en bleef maar gaan (mooie actie trouwens). Nadien nog 200m overgenomen en daarna was het de beurt aan Loes of Suzanne om mee te sprinten. Loes haalde het uiteindelijk voor Chantal Blaak en Latoya Brulée. Iedereen had medelijden met mij, maar ik was al lang blij dat iemand van de ploeg won. Knappe ploegprestatie en beloofd voor volgende wedstrijden.

Geen opmerkingen: