maandag 15 maart 2010

Oostduinkerke en Deerlijk

Weekje Spanje zit er weeral op, waar ik vooral getraind heb op duur (een week van +/- 30u) en tegelijkertijd wat kracht (klimmen). Nu ik terug ben, kan het echte werk beginnen met de weerstandstrainingen om zo een eerste piek te leggen in april.
Van’t weekend stonden er dan ook 2 wedstrijden op het programma: zaterdag Oostduinkerke en zondag Deerlijk. Ik voelde me nog niet zo super na een slopende trainingsweek, maar wat wedstrijdritme kon ik wel gebruiken.

In Oostduinkerke stond een enorme rij aan te schuiven bij de inschrijving (118 rensters), waarbij de Nederlandse rensters goed vertegenwoordigd waren.
Bij het vertrek stond ik - zoals gewoonlijk – op de laatste rij, maar heb ik me dat snel beklaagd! Tegen de tijd dat ik vooraan zat, zag ik al een groep met favorieten voor me uitrijden op zo’n 100m van het peloton. Een eerste demarrage was dus noodzakelijk om het euvel even recht te zetten. Iets later sloot heel het peloton terug aan en kon alles opnieuw beginnen. Slag om slinger werd er nadien gedemarreerd door de rensters van Redsun en Leontien die blijkbaar met voldoende krachten aanwezig waren. Ik wist niet waar beginnen en kon moeilijk op alles gaan reageren als ik het einde van de wedstrijd wou halen. Heb me dan maar gefocust op Chantal Blaak, Grace Verbeke en Emma Johansson en dat was blijkbaar geen slecht idee. Voor ik het wist zat ik weer mee en ditmaal in de ontsnapping die het tot de finish (letterlijk) zou halen. Tot 3 ronden voor het einde liep de samenwerking goed, tot Grace demarreerde net na een tussensprint. Samen met Marie Lindberg (Redsun) reed ze meter voor meter weg. Samen met Chantal en Sjoukje (Emma moest niet rijden vanwege Lindberg die meezat) hebben we nog geprobeerd om terug te komen, maar bij mij waren de beste krachten er af. De 2 moesten sprinten voor de zege waar Grace het nipt haalt, na een sterke prestatie. Wij hebben de laatste ronde zo traag gereden, dat het peloton als een TGV op ons afkwam in de laatste 300m. Daarom maar vroeg aangezet en zo kon er nog 1 overkomen van het peloton, Emma en Chantal hadden het nog wel net gehaald. Vond het wel spijtig voor Sjoukje, want zij verdiende ook wel een eerlijke plaats bij de eerste 6.

Deerlijk
De dag na Oostduinkerke tekende ik present in Deerlijk. Mijn benen waren gelukkig weer wat beter na een half uurtje ’s morgens op de rollen.
Met de wedstrijd en het parcours had ik wel een band…wedstrijd was memorial Rudy Santens, mijn ploegleider bij Gaverzicht… en op het parcours had ik mijn eerste clubkampioenschap gereden. Denk dat Grace er net hetzelfde over dacht, want ze ging voluit in de aanval in de tweede ronde. Voor mij het teken om de gashendel ook maar weer open te zetten. En ja hoor…ook Emma Johansson pikte haar wagonnetje aan.
Met 3 waren we wederom op weg voor een tocht van 80km. Zoals Emma onderweg zei: “it has become boring to ride with you 2”. : )
Ronden lang gebeurde er niks, buiten enkele tussensprints. Maar Grace zou Grace niet zijn als ze niets van plan was. Op 3 ronden van het einde gingen de 2 kat en muis spelen door om beurt te demarreren. Vraag me af wat ze er leuk aan vinden, want ik werd er niet bepaald beter door, maar ze zouden me er niet af rijden. Zelf een poging ondernemen om weg te rijden op 10km van de meet, was uitgesloten. Ik had enkel nog een beetje power om het enkele 100m vol te houden. De laatste ronde keerde de rust gelukkig terug en kon ik me voorbereiden op mijn ultieme jump. Op 300-400m ging ik aan, en lang leek het er op dat ik het zou halen, maar de laatste meters kwam Emma er toch nog over. Wederom geklopt, maar ik blijf proberen!
Morgen gelukkig ‘rustdag’ en dan beginnen de leuke (sprint)trainingen… Er is dus nog hoop.

Geen opmerkingen: